สิ้นหวัง(เสียแล้ว)แชนเนล

 

อย่าแปลกใจว่าทำไมผมรีวิวเพลงโวคัลลอยด์ด้วย ไม่ได้กะว่าแข่งกับคนอื่นๆหรือพี่เจลนะ

แต่มันเป็นเพราะว่าส่วนมากแล้ว คนอาจจะไม่รู้จักเพลงโวคัลลอยด์เด็ดๆมากนัก แต่ชื่อเสียงอาจจะไม่ได้โด่งดัง และที่แน่ๆ ผมไม่ยกงานของ Supercell มารีวิวเป็นแน่ เพราะเจ้านี้เขาทำเพลงโด่งดังก็จริง แต่ผมฟังไปนานๆแล้วปวดหัวโคตร!

 

ปกติเท่าที่ผมฟังเพลง Vocaloid มาเกือบปี แต่ไม่ได้ฟังแบบเต็มเหนี่ยว ผมฟังแบบว่าเอ๊ะ ลองสุ่มๆดู เพลงไหนโดนก็ฟัง เพลงไหนที่ผมฟังไปสักนาทีนึงแล้วปวดหัวโคตรๆ ปิด แล้วไม่ฟังอีกเลย ก็อย่างว่าล่ะครับ ผมฟังเพลงเป็นกับเขาที่ไหนกัน? ผมฟังเพลงเฉพาะที่ผมฟังแล้วรู้สึกว่าเสียงดีจัง ไม่ใช่แค่ว่าเขาวางเสียง Vocal ดีนะ ต้องฟังเครื่องดนตรีที่เล่นด้วย แต่ก็ไม่จำกัดแนว ไม่มีกรอบให้ฟัง พูดง่ายๆก็คือ เพลงไหนโดน ผมก็ฟังล่ะว้า

 

คุณเคยฟังเพลงโวคัลลอยด์แบบ Metal + Industrial อะไรเทือกๆนี้ไหม? ถ้านึกไม่ออก ให้ลองไปขุด Linkin Park สองชุดแรก (อันนี้ Nu Metal) แล้วฟังสไตล์ของเพลงดู และแน่นอน มันมีเพลโวคัลลอยด์แบบแนวนี้อยู่พอควร แต่ที่ดังที่สุดนั้น ทุกคนจะพูดว่า "Koi wa sensou" ของทีม Supercell เป็นแน่แท้

 

แต่ผมจะให้คุณฟังไอ้นี่!!!! แล้วคุณจะลืม Koi wa sensou ทันที!!!!

 

 

เพลงชื่อว่า God Slaying Machine ซึ่งผมไปบังเอิญเจอในยูทูปเอา ช่วงนี้ไม่ได้เข้านิโคะ เพราะว่าเข้าไปทีไร จะดูวีดีโอ เจอแต่คอมเมนต์ทำให้เครื่องกระตุก ใช่สิ คอมมันอืด!! แค่รันเสียงโวคัลลอยด์ไปพักนึงก็เริ่มกระตุกเป็นเจ้าเข้า

 

ท่อนแรกๆผมฟังแล้วมีความรู้สึกว่าเหมือนมีอารมณ์ทิ้งแบบคนเศร้า เหงาๆ หรือไม่ก็อ้างว้าง

แต่พอมามีเสียงกลองแบบโลหะ (สังเคราะห์) เนี่ยล่ะ เหมือนมีกระจก 2 ด้านที่ไม่เหมือนกัน มันเท่มาก!!

 

แต่จังหวะกีตาร์คอร์ดมาปุ๊บ แรงทันทีแบบ Metal แถมเมื่อรวมกับเสียงร้อง (มิกุ) ที่เน้นเสียงสูงแบบเื้อื้อนๆ มันอาจจะไม่ชินหูสำหรับคุณ แต่เนี่ยล่ะ ไอ้ที่ผมทึ่ง!!! ไม่เร็วเกินไป ไม่สูงมากไป สไตล์แบบ Metal + Gothic นิดๆ ฟังแล้วกระชากอารมณ์ผมได้แรงชะมัด!

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ช่วงวันสองวัน ผมอาจจะไม่ได้ปั่นเอ็นทรีแบบชาวบ้านทำกัน เพราะผมจะไปกักตัวซุ่มทำโปรเจ็คโวคัลลอยด์ ขอบอกไว้ว่า เป็นภาษาไทย และออริจินอลยกดุ้น แต่ไม่บอกว่าเป็นแนวอะไร ซึ่งจะเป็นอะไรที่โคตรท้าทายผมมากๆ ผมซึ่งไม่มีพื้นดนตรี ตอนนี้ไล่หาตำราฝรั่งนู่นนี่ นั่งหาทฤษฏีดนตรีมาอ่านแบบคนโง่ๆไม่มีอะไร

 

และผมก็ลองทำตามสูตรต่างๆ + ความคิดบ้าๆของตัวเอง ตลอด 1 เดือนเต็ม! ทำแล้วก็ลบจังหวะทิ้ง เขียนใหม่ ไม่พอใจก็ลบอีก ฟังแล้วเสียงรก ก็ทำใหม่อีก หากเป็นแผ่นสกอร์โน๊ตจริงๆ ป่านนี้คงท่วมห้องนอนผม!! แต่ผมไม่มีทางย่อท้อแน่ๆ!! ขนาดเอดิสันยังไม่ยอมแพ้ 1000 ครั้ง แล้วเรื่องอะไรที่ผมจะยอมแพ้เพียงแค่ 1 เดือนที่ผ่านมา!!!!

 

ผมคงไม่ได้เอาไปเปิดตัวระดับใหญ่ๆในงานมังกะมาร์เช่ แต่ผมจะเปิดในบูธเล็กๆดู (คงยืมโน๊ตบุ๊คเพื่อนเอา) เพราะว่าอยากทำให้มันสมบูรณ์มากๆ และมันเป็นโปรเจ็คที่ผมวางแผนไว้เมื่อต้นปี ต้องทำให้ได้ และมันต้องไปได้สวย แม้ว่าไม่สมบูรณ์ก็ตาม!!!!

 

หากคุณอยากจะทำอะไร จงทำ!!!!

 

หากคุณยังจะดื้อ หรือยังจะท้อแท้ ผมจะยกเนื้อเพลง Innuendo ของ Queen ท่อนที่กระชากความคิดผมให้คุณอ่าน

 

You can be anything that you want to be.

Just turn yourself into anything you think that you could ever be.

Be free with your tempo be free be free.

Surrender your ego be free be free to yourself.

 

คุณสามารถเป็นในสิ่งที่คุณอยากจะเป็น

ก็เพียงแค่คุณเปลี่ยนตัวเอง ไปในสิ่งที่คุณคิดว่าอยากจะเป็น

ปลดปล่อยจากจังหวะของคุณ ปลดปล่อย ปลดปล่อย

ยอมจำนนลดทิฐิของคุณ แล้วปลดปล่อย ปลดปล่อย ต่อคุณเอง