[สาระเต็มกระบุง] มาดูวิธีเขียนอักษรภาษาญี่ปุ่น
posted on 16 Feb 2008 00:47 by scarletwind in Nihongo
ตามคำสัญญาก็คือว่า ผมได้ไปสแกนหน้าวิธีเขียนอักษรมาให้
ใครที่พึ่งมาดูบล็อคหัวหมวดนี้แล้วมาสังเกตุว่า ทำไมต้องเขียนอะไรละเอียดอย่างนั้น คือว่า ผมถือว่าเป็นการทบทวนสิ่งที่ตัวเองเรียนไปด้วยในตัว ดีกว่าปล่อยผ่านๆ (แล้วมันจะลืม) ก็ถือว่าเป็นการทบทวนเสริมเพิ่มเติมจากการทำแบบฝึกหัดแต่อย่างใดนั้นเอง....
แต่ว่า ทำใจกับภาพกันหน่อยนึง.... เนื่องจากว่าหนังสือต้องโดนงออย่างหนัก แถมตัวตารางอักษรเล่นอยู่เกือบติดขอบหนังสือฝั่งด้านในนั้น ทำให้มีบางส่วนมืดเพราะแสงจากแท่งแสกนเนอร์ยิงไม่ถึง
เอาล่ะ เรามาเริ่มรู้จากตัวอักษรก่อนล่ะกัน อย่างที่ผมได้พูดไปก่อนหน้านั้นก็คือเขามีอักษรสร้างเสียง (ย้ำว่าสร้างเสียง) ถึงสองหมวด นั่นก็คือหมวด ฮิรางานะ กับ คาตาคานะ
ตรงนี้ต่างกับภาษาไทยที่ว่า เราจะแบ่งออกระหว่าง พยัญชนะและสระ กว่าเราจะสร้างหนึ่งคำหรือหนึ่งเสียงได้ เราต้องรวบรวมทั้งสองหมวดก่อนถึงจะสร้างคำอ่านออกมาได้ แต่จะได้ความหมายหรือไม่จะต้องดูเอา
เรามาดูหมวดแรก ตั้งแต่ あ จนถึงตัว そ
คือที่เห็นตรงหัวเล็กๆนั้นก็คือ "そ" (ป.ล. ฟ้อนท์ภาษาญี่ปุ่นที่ผมใช้มันเป็นแบบอักษรมาตรฐาน) อีกหนึ่งรูปแบบ เขาสามารถเขียนได้อีกหนึ่งรูปแบบนั้นเองล่ะครับ อย่าไปเอะใจ อันนี้แล้วแต่นิยมชมชอบกัน....
จะเห็นได้ว่า แรกๆเขียนซะตัวหม้อข้าวหม้อแกง แล้วถัดมาเล็กลง เล็กลง แล้วก็เล็กลง อันนี้นิสัยเสียครับ เพราะผมยังติดมาจากสมัยอยู่มหาวิทยาลัย เพราะเมื่อต้องเรียนวิชากฏหมายปุ๊บ วิชานี้เป็นวิชาที่ต้องจดกันชนิดที่ว่าเลือดตาแทบกระเด็น ทำให้ติดนิสัยว่าต้องใช้ดินสอกดแล้วเขียนด้วยอักษรเล็กกระจิ๋วหริ๋ว.... แถมทำให้ดูแล้วชุ่ยอีกต่างหาก...
(แต่น้องหลายคนบอกว่า พี่เขียนสวยนะ /me กุมขมับ.... "สิ้นหวังแล้ว!!!")
ต่อไปก็เป็นจะเป็นตัว た จนถึง ほ
ระวังอย่างหนึ่ง ตัว ち อย่าไปเขียนเหมือนเลข "5" เด็ดขาด มันจะไปคล้ายกับตัว ら น่ะครับ
มันต่างกันที่หัวแค่นั้นเอง เหมือนไม้ยมก กับไม้มลาย อ่า... งงล่ะสิ.... นี่ล่ะน้า เด็กรุ่นใหม่ไม่รู้กันมันคือ " ไ " กับ " ใ " นั่นเอง ที่เขียนเหมือนๆกัน แต่ต่างกันแค่จุดเล็กๆ
(เชื่อไหมว่า เด็กสมัยนี้ยังไม่รู้จักว่า " -า " คือ ลากข้าง " เ- " คือไม้หน้า " -ู " คือตีนคู้ ครูบาอาจารย์สอนอะไรไม่รู้มัวแต่ส่งการบ้านให้เด็กทำงี้ล่ะครับ มีแต่วุฒิบัตรการศึกษา แต่คุณภาพของการศึกษาหดหาย)
ต่อไปก็จะเป็นหมวดสุดท้าย ตัว ま จนถึงตัว ん
นึกขำๆ ตัว み ผมเขียนทีไรเหมือนตัว "ม" ทุกทีสิน่า....
จริงๆแล้ว ผมพึ่งรู้เหมือนกันว่า มีอีกหนึ่งอักษรที่ไม่ใช้นั่นก็คือ "ゐ" อันนี้รู้มาว่า เขายกเลิกตอนหลังช่วงสงครามโลก เพราะไม่ค่อยได้ใช้กัน แถมไม่ค่อยจะพบคำศัพท์ที่ใช้ตัวนี้เท่าไหร่ ก็เลยยกเลิกไปโดยปริยาย แต่ในเกมโทโฮนั้นจะมีหนึ่งตัวละคร นั่นก็คือ กระต่ายน้อย (สุดโหด) นามว่า "อินาบะ เทวิ" 因幡 てゐ นั่นเอง
จริงๆแล้ว จะมีบางอักษรที่ใส่ตัวฟันหนู " กับ วงกลม กำกับอักษร นั้นคือตัวเปลี่ยนเสียงอย่างเช่น
บางอักษรผมพิมพ์ไม่ขึ้น เพราะเนื่องจากว่าเป็นแป้นอังกฤษ แล้วใส่โค้ดญี่ปุ่นลงไป จะต่างกับแป้นพิมพ์ของเขา
「か」 か -＞ が / き -＞ ぎ / く -＞ ぐ / け -＞ げ/ こ -＞ ご
「さ」 さ -＞ ざ / し -＞ じ / す -＞ ず / せ -＞ ぜ / そ -＞ ぞ
「た」 た -＞ だ / ち -＞ ぢ / つ -＞ づ / て -＞ で / と -＞ ど
「は」 は -＞ ば / ひ -＞ び / ふ -＞ ぶ / へ -＞ べ / ほ -＞ ぼ
เสียงจะเป็นแบบนี้
คะ - กะ (หรือ "งะ") / คิ - กิ (หรือ "งิ") / คึ - กึ (หรือ งึ) / เคะ - เกะ (หรือ "เงะ") / โคะ - โกะ (หรือ "โงะ")
สะ - ซะ / ชิ - จิ / สึ - ซึ / เซะ - เสะ / โซะ - โสะ
ทะ - ดะ / จิ - จิ* / ทสึ - ทซึ* / เทะ - เด่ะ / โท่ะ - โด่ะ
ฮะ - บะ / ฮิ - บิ / ฟุ - บุ / เฮ่ะ - เบ่ะ / โฮ่ะ - โบ่ะ
ขีดฟันหนูของเขาจะเรียกว่า "เต่งเต่ง" มันทำอะไร เปลี่ยนเสียงให้ขุ่นลง
จาก "คะ" เป็น "ก่ะ" หรือ "งะ" (สำหรับหมวดตัว คะ)
จาก "ซะ" เป็น "สะ" (สำหรับหมวดตัว สะ เขียนแล้วอาจจะเข้าใจยาก แต่มันทำหน้าที่เน้นเสียง)
แต่สำหรับหมวดตัว "ทะ" จะไม่เหมือนสองตัว นั่นก็คือ ぢ กับตัว づ
(พิมพ์ปกติไม่ขึ้นเพราะไม่มีตรงกับเสียงโรมันจิ เลยต้องกดหมวด character list แล้วจิ้มถึงจะติด)
จะเป็นเสียงติดๆกัน ไม่่ค่อยได้พบมาก เท่าที่รู้จากหนังสือ เขาบอกไว้ว่า เจออย่างมากจะเป็นเสียงเดียวกันแล้วผสมคำแบบสมาส จะทำให้ต้องเพิ่มฟันหนู.... ก็เป็นประการละฉะนี้แล.....
สำหรับหมวดตัว "ฮะ" เมื่อเพิ่ม "เต่งเต่ง" (ไม่ใช้ห้อยโตงเตงนะ) จะออกเสียงเป็น "บะ" แต่สำหรับหมวดตัวนี้ ไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เพราะมันมีอีกหนึ่งหมวดอักษรกำกับ นั่นก็คือ จุดวงกลมตรงข้างบนอักษร
เขาเรียกมันว่า "มาึรึ" หน้าตาของมันก็เป็นแบบนี้ ->> ○ แต่จะอยู่แทนที่เจ้าฟันหนูหรือ "เต่งเต่ง"
「は」 は -＞ ぱ / ひ -＞ ぴ / ふ -＞ ぷ / へ -＞ ぺ / ほ -＞ ぽ
เสียงอ่านจะเป็นแบบนี้
ฮะ - ปะ / ฮิ - ปิ / ฟุ - ปุ / เฮ่ะ - เปะ / โฮ่ะ - โปะ
ถ้าเป็น "เต่งเต่ง" มันจะเป็น "บะ" แต่พอเป็นเจ้า "มารึ" จะเป็น "ปะ" อันนี้จำง่ายดี
ทว่า....เมื่อเจอคำบางคำที่เขียนฮิรางานะ แล้วดันเจอตัว "っ" คั่นกลางคำหรือเจออยู่ในคำนั้นๆ มันก็คือตัวที่ทำหน้าที่ "ยืม" เสียงอักษรข้างหน้ามาสะกดเช่น
せっけん -＞ สบู่ อ่านว่า "เซ๊คเค็ง"
けっこん -＞ ชีวิตคู่ (แต่งงาน) อ่านว่า "เค็คคง"
เอาล่ะ ผมว่า ขืนต่อตัวอักษรคาตาคานะต่อด้วยมีหวังจะเป็นอภิมหาเอ็นทรีที่ยาวที่สุดในชีวิตผมแน่ๆ แถมจะพาลให้ผู้อ่าน "เบื่อ...และสิ้นหวัง" กับเนื้อหาชวนน่าเบื่อ
ก่อนไป ขอพูดว่า
"死にます"
(ชินนิมัส... -> ขอตัวไปตายนะครับ)
แล้วหันหาเชือกผูกไว้แขวนคอแบบอาจารย์ผู้สิ้นหวัง
/me ไม่ใช่แล้ว!!!!
ป.ล. แก้ไขบางจุด เพราะตาลาย จนพิมพ์ผิด น่าอ๊าย น่าอาย..... "สิ้นหวังแล้ว!!!!"
edit @ 16 Feb 2008 11:20:17 by Scarlet
อ่านแล้วรู้วิธีเขียนบ้างตัวที่เขียนยากๆด้วยแฮะ ดีจังๆๆ
ปล.ให้ช็อกโกพี่เยนกะป๋าเอกไปแล้วล่ะ
#1 By BassYoncE on 2008-02-16 02:28